Etsi me assiduo defectum cura dolore

    sevocat a doctis, Hortale, virginibus,

nec potis est dulcis Musarum expromere fetus

    mens animi, tantis fl uctuat ipsa malis—

namque mei nuper Lethaeo in gurgite fratris         5

    pallidulum manans alluit unda pedem,

Troia Rhoeteo quem subter litore tellus

    ereptum nostris obterit ex oculis.

. . . . . . . .

    numquam ego te, vita frater amabilior,              10

aspiciam posthac? at certe semper amabo,

    semper maesta tua carmina morte canam,

qualia sub densis ramorum concinit umbris

    Daulias, absumpti fata gemens Ityli.—

sed tamen in tantis maeroribus, Hortale, mitt o     15

    haec expressa tibi carmina Batt iadae,

ne tua dicta vagis nequiquam credita ventis

    effl uxisse meo forte putes animo,

ut missum sponsi furtivo munere malum

    procurrit casto virginis e gremio,                        20

quod miserae oblitae molli sub veste locatum,

    dum adventu matris prosilit, excutitur,

atque illud prono praeceps agitur decursu,

    huic manat tristi conscius ore rubor.

Catullus 65 Bibliography

Poems List

 Create your own educational wiki!HelpPublic, not yet premium Privacy Policy RSS